Czy pamietacie Polyanne? Byla to mala dziewczynka, bohaterka bardzo popularnej ksiazki dla dzieci z poczatku XX wieku. Do wszystkich, nawet najwiekszych ponurakow i gburow szczerzyla zeby! W dosc irytujacy i naiwny sposob okazywala wdzieczosc za wszystko co ja spotykalo. Czytalam ta ksiazke gdy mialam 8 lat i juz wtedy, pomimo calej dzieciecej naiwnosci, wydawalo mi sie to wszytsko zdziebko sztuczne. Przeciez sa sytuacje, w ktorych trudno znalezc jasne strony – wojny, gwalt, morderstwo niewinnych osob….
Ale pomimo wszystko, ta wlasnie infantylna i prostoduszna Polyanna, ona znala klucz do sztuki zycia – WDZIECZNOSC.
Zaryzukuje pewna teze – bycie wdziecznym wyszlo z mody. Zyjemy w przekonaniu, ze za pomoca skomplikowanych systemow i maszyn jestesmy w stanie wszystko skontrolowac i wszystko sobie zawdzieczamy. Gdzie w takim swiecie miejsce na wdziecznosc?
Problem pojawia sie gdy nadchodzi sytuacja zupelnie niespodziewana. Ludzie, nagle pozbawieni busoli, gubia sie, nie wiedza zupelnie co robic dalej… Jako, ze nie lubie uogolniac – pokaze to na moim przykladzie. 10 lat temu, gdy bylam studentka pierwszego roku, zmarl, zupelnie niespodziewanie moj kochany Tata. To byla prawdziwa zyciowa tragedia, dla mnie, dla mojej siostry a szczegolnie dla Mamy.
Ale co by na to powiedziala Polyanna? „Hmmm, wlaciwie to moze nawet i dobrze! Nic nie zbliza ludzi do siebie bardziej niz wspolny smutek – a ostatnio wszyscy bylismy tak zajeci, ze troche przestalismy z soba rozmawiac! Oh, Mama bedzie w koncu mogla sobie sprawic kota – Tata nie lubil za bardzo tych zwierzat!!! Troche mniej pieniedzy – hm, takie doswiadczenie na pewno nauczy mnie na cale zycie oszczedzania i rozsadku w wydawaniu pieniedzy”….
To na pewno nieco przerysowane podsumowanie, ale w jednym zgadzam sie z Polyanna. Ta tragedia zyciowa okazala sie jednym z tych zyciowych doswiadczen, za ktore jestem losowi BARDZO BARDZO WDZIECZNA, jako, ze przyniosla tak wiele pozytywnych zmian w zyciu calej kazdego czlonka naszej rodziny.
Byc moze ktos sie zastanawia – jak mozna byc za cos takiego wdziecznym? Tak mozna, jesli sie na to spojrzy z punktu widzenia wdziecznoci bezwarunkowej, niezaleznej od sytuacji i okolicznosci.
Na ile byscie mozna wycenic pare oczu – 5mln, 10 mln funtow? Moze wiecej? A mamy je zupelnie gratis! Nasze cialo – niesamowity mechanizm(mniej lub bardziej doskonaly), ktory pozwala nam zyc, odczuwac smutek lub radosc! Wszyscy mozemy byc za niego wdzieczni! Wszystkie nasze porazki, bledy, wstydliwe faux-pas – one sa jedyna droga do dalszego rozwoju, za nie powinnismy byc wdzieczni w szczegolnosci!
Chodzi o calkowita zmiane w podejsciu do rzeczywistosci – bycie wdziecznym za to co nas spotkalo, spotyka i co nam sie przydarzy w przyszlosci. Mozemy byc wdzieczni za tyle rzeczy, o ktorych zapominamy. Jesli zaczniemy odczuwac wdziecznosc, wywolamy lawine pozytywnych emocji wobec siebie i innych. Lepiej bedziemy w stanie radzic sobie z porazkami.
Zeby nie byc goloslownym, wyszukalam trzy studia naukowe poswiecone wplywowi uczucia wdziecznosci. Wyobrazie sobie, ze pewna grupa naukowcow amerykanskich z University of California odkryla, ze ludzie, ktorzy odczuwaja wdziecznosc odznaczaja sie bardzo wysokim poziomem determinacji w dazeniu do celu, ich umysl jest bardziej blyskotliwy, sa w lepszym zdrowiu psychicznym i fizycznym, chetniej uprawiaja sporty, sa o wiele bardziej lubiani od przecietnych osob. Inne studium badawcze wykrylo, ze studenci podatni na uczucie wdziecznosci o wiele szybciej sie ucza i wiecej zapamiatuja z wykladow.
Profesor Alice M. Isen z Uniwersytetu Cornell odkryla, ze ludzie z wieksza niz inni sklonnoscia do bycia wdziecznym maja wyzszy poziom dopaminy w mozgu, neuroprzekaznika zwiazanego z odczuwaniem szczescia.
Czy warto podazac za moda braku okazywania wdziecznosci? To uczucie wywoluje w nas strumienie dobrych emocji, wyzwala w nas to co najlepsze.
Bycie wdziecznym to kwestia decyzji i ona lezy w naszych rekach. Kto nie wierzy, niech zagra w taka gre – przed snem zastanowcie sie za co w minionym dniu jestescie najbardziej wdzieczni. Wystarczy jedna, jedyna rzecz. Zapiszcie ja. Jutro wasze zadanie bedziecie trudniejsze – bedziecie musieli znalezc dwie rzeczy za ktore jestescie wdzieczni. Przez caly miesiac zwiekszajcie sobie dawke o jedna pozyje co wieczor. Zobaczycie co sie stanie za miesiac, gdy lista wydluzy sie do 30 pozycji….
Wyraznie naswietlam dlaczego warto robic nudne przemowienia…
